دستهای تو

دلتنگ رفتنم و نفسهایم

بوی غریب و تند سفر دارند

دلتنگم و حرارت این اندوه

یعنی که دستهای تو در کارند

                                           احساس بی قراری و ناچاری

                                          چیزیست تا درون دلم رفته

                                           امروز بی اراده تر از دیروز

                                           این هفته مشتعل تر از آن هفته

چشمم در آسمان و دلم در صبح

آغشته ام به لذت خمیازه

جانم دوباره نشئه ی بیداریست

بوی هوا پر از هوس تازه

                                           یک حرف نا مکرر نا گفته

                                           در سینه ام مدام می شکند

                                          می خواهم از هوس فرار کنم

                                          چشمت فسون تازه می فکند

افسون جاده ام هوسم تند است

حسم سلیس و ساده و بی پرده

چشم افق برای قدمهایم

طوماری از نگاه تو گسترده

                                          تکرار چشمهای وحشی تو

                                          نبضی است در تمام تنم بیدار

                                      ای تندباد رخوت و ضعف و سکون

                                           دست از سر اجاق دلم بردار

هفتیر شوق بر شقیقه ی عمر

دارم به کارگاه تو می آیم

بردار پرده های نمایش را

غیر از همیشه است تقاضایم

                                          چشمم در آسمان و نگاهم دور

                                           آنجا که دستهای تو بیکارند

                                          دلتنگم و تمام هوسهایم

                                          حالا درست و زنده و بیدارند

/ 4 نظر / 17 بازدید
عرفان

سلام بر شما زیبا بود مثل قبل تازه با شما آشنا شدم به من هم سر بزنید[لبخند]

ج-ج

سلام به شما این شعر شما میل همیشگی من به رهایی و رفتن رو قلقلک داد چیزی کی مدفون شده در این بازار مکاره کاری نمیتونم براش بکنم ولی چسبید ممنون

لیلا ابراهیمی

سلام/خوشحالم که با شما آشنا می شم/ممنون به خاطر نقدتون/اما با توجه به اینکه درمورد یکدستی زبان صحبت کردید ودر یک قسمتهایی با شما موافقم اما از طرفی "بمیرانی" و مصرع "محکوم است" رو خودم خیلی دوست دارم اجازه می خوام که یک انتقاد در همین مورد نسبت به مصرع آخر پاره چهارم و مصرع آخر پاره پنجم داشته باشم/درمورد وزن هم علیرغم اینکه مشخص است وزن را می شناسید اما"ای تند باد نخوت و ضعف و سکون"وزنش با بقیه شعر کاملا متفاوته/نمی دونم چرا؟شاید اشکال تایپی باشه؟!/ اینارو گفتم چون خودتون گفتید تلافی کنما/وگرنه جسارت نمی کردم[گل]

سید محمد رضا عالی پیام(هالو)

سلام خوندم و لذت بردم. چند بیت مشکل وزن داشت اساسی: در سینه ام مدام می شکند می خواهم از هوس فرار کنم چشمت فسون تازه می فکند تکرار چشمهای وحشی تو ای تندباد رخوت و ضعف و سکون هفتیر شوق بر شقیقه ی عمر دلتنگم و تمام هوسهایم[گل][چشمک]